50x70 cm, temperas on cartoon



English:
This painting I've made two or three years ago for my mom
She's a poet, she shown me beauty of worlds: this - real, and that fantastic. She have read me ballads of greatest poets of XIXth century, when I had to sleep. You know - as a fairy tales before sleeping. She told me many legends I'm telling you now in journals. Sometimes she did that at night in forests, while we were wandering just to see, what's behind the horizon. And she teached me how to read books or write poems and stories.
So - in one word - she gave me my endless (I hope so ) imagination.
I'm very grateful to her for that.

!!!COMMENTS PLEASE!!!



Polski
Niom. A teraz po polskiemu. Tak, wiem, nie robię tego często, tak więc...
Padajcie na kolana w podzięce za moją łaskę!!!
Eee...
No, dobra, możecie już wstać.

W sumie chciałam to samo, co wcześniej po anielsku (tak, to specjalnie ). Bo to taki rodzaj dedykacji dla mojej mamy.
~Oxyvia jest z zamiłowania poetką. To ona pokazała mi piękno światów: tego realnego i tamtego - fantastycznego. Kiedy byłam mała, czytała mi ballady największych poetów XIX wieku (i wiersze Gałczyńskiego ). To ona opowiedziała mi sporo z tych legend, które teraz ja opowiadam Wam w journalu. Niektóre z nich w ciemnym lesie, po zmroku, kiedy - jak zwykle - szłyśmy przed siebie, żeby zobaczyć, co jest tam, za horyzontem, za nastęnym zakrętem. To ona nauczyła mnie, jak czytać książki i pisać wiersze i opowiadania.
Jednym słowem - to ona dała mi moją wyobraźnię. I jestem jej za to bardzo, bardzo wdzięczna.


_{A teraz pozwólcie, że rozwalę mój kochany komputerek. Tego komenta pisałam równe pół godziny, bo średnio co drugie zdanie musiał się namyślać pięć minut, czy je napisać, czy może jednak nie. Mam nadzieję, że przynajmniej nie macie mi za złe, że długo czekacie na jakieś komenty ode mnie pod swoimi nowymi pracami. Przepraszam, ale z takim komputerem, to naprawdę choroby nerwowej się można nabawić.}